Haliç Üniversitesi Tez Yazım Kılavuzu 2026 — Atıf ve Kaynakça Kuralları

Atıf, biçimsel bir zorunluluktan çok bilimsel dürüstlüğün pratiğidir. Kimin ne söylediğini doğru göstermek, hem intihal riskini ortadan kaldırır hem çalışmanın izini sürülebilir kılar. Haliç Üniversitesi için hazırlanan resmî tez yazım belgelerini bu sayfadan indirebilirsiniz. İndirdiğiniz dosyada yazı tipi Times New Roman, ana metin 12 punto, satır aralığı 1,5 satır gibi ölçütler tanımlı. Devamında dosyadan derlenen temel biçim ölçütlerinin tablosu ve atıf/kaynakça kuralları yer alıyor. Kuralları yalnızca belgede açıkça geçen maddelerden çıkardık; bulamadıklarımızı yazmadık. Kaynakçayı tez boyunca elle değil bir kaynak yönetim programıyla tutmak, stil değiştiğinde tüm listeyi yeniden yazmaktan kurtarır ve metin içi göndermelerle kaynakça arasındaki uyumu korur. Teslimden önce yapılacak tek bir kontrol çoğu eksikliği kapatır: metinde geçen her göndermenin kaynakçada, kaynakçadaki her künyenin de metinde karşılığı olduğunu doğrulamak. Tezinizi yayına dönüştürmeyi düşünüyorsanız, bu tutarlılık en çok orada işinize yarayacak. Aşağıdaki dosyalar bilgilendirme amaçlıdır; stil seçimini kesinleştirmeden önce güncel kılavuzu resmî enstitü sayfasından doğrulamanız yerinde olur. Stil sonradan değişirse tüm kaynakçayı yeniden düzenlemek gerekebileceği için erken kontrol zaman kazandırır.

Haliç Üniversitesi tez yazımında öne çıkan biçim ölçütleri

Aşağıdaki değerler yukarıdaki kılavuz/şablon dosyasından derlenmiştir; bağlayıcı olan, enstitünün yayımladığı güncel kılavuzdur.

Atıf stili ve kaynakça örnekleri

Aşağıdaki maddeler, bu sayfadan indirdiğiniz belgede atıf ve kaynak gösterimiyle ilgili olarak yer alan kurallardır. Kaynakçanızı kurarken bunları başlangıç ölçütü olarak alabilirsiniz.

• Kılavuzda geçen atıf/kaynak stili: APA, IEEE.
• Metin içi gönderme biçimi ayrıca tanımlanmış.
• Çok yazarlı kaynaklarda “vd./et al.” kullanımı düzenlenmiş.
• Dolaylı kaynak kullanımı ayrıca düzenlenmiş.
• Kaynaklar yazar soyadına göre sıralanır.
• Dipnot kullanımı için ayrı bir düzenleme var.
• Dipnotlarda 10 punto kullanılır.

Bir başka yayından aynen alınan şekillerde şekil adı sonunda kaynak gösterilmelidir.

— Haliç Üniversitesi tez yazım belgesinden

Atıf kurallarının teknik görünen kısmı aslında tek bir amaca hizmet eder: okuyucunun her bilgiyi kaynağına kadar izleyebilmesi. Bu yüzden stil seçiminden çok tutarlılık önemlidir. Tez boyunca aynı düzeni kullanmak, metin içi göndermelerle kaynakça arasındaki birebir karşılığı korumak ve alıntı sınırlarına uymak, değerlendirmede en çok bakılan üç noktadır.

Doğru alıntılama ile benzerlik oranını düşürme çabası birbirine karıştırılmamalıdır. Bir cümleyi sözcük sözcük değiştirmek, kaynak gösterilmediği sürece intihal olmaktan çıkmaz; buna karşılık kaynağı açıkça gösterilen uzun bir alıntı sorun oluşturmaz. Ölçüt oranın kendisi değil, fikrin sahibinin görünür olmasıdır. Kılavuzun alıntı ve gönderme kurallarını bu gözle okumak en sağlıklısıdır.

Nasıl uygulanır? İkincil kaynağı zorunlu olmadıkça kullanmayın. Asıl kaynağa ulaşabiliyorsanız doğrudan ona atıf yapmak hem daha doğru hem değerlendirmede daha güvenlidir. Tek bir stile bağlı kalın. Tezin bir bölümünde yazar-tarih, başka bölümünde dipnot düzeni kullanmak, düzeltme listelerinde sıkça karşımıza çıkar. En sık görülen hata, tezin farklı bölümlerinde farklı atıf düzenlerinin karışmasıdır; bu, tek bir okumada bile fark edilir.

Konuyu daha ayrıntılı ele aldığımız yazılar: APA 7 kaynakça üretici ve APA 7 kaynak gösterme.

Şablonu kullanın, sonra makaleye dönüştürün

• Metni boş bir belgeye değil, doğrudan şablonun içine yazın; sonradan aktarmak biçimi bozar.
• Kapak ve onay sayfasındaki bilgileri enstitünün istediği biçimde doldurun.
• Bu adımda atıf stilleri yazımız işinize yarayabilir.
• Ayrıca IMRAD yapısı sayfamıza göz atabilirsiniz.
• Süreçte destek için Makale redaksiyonu sayfamıza bakın; ön görüşme ücretsizdir.

Haliç Üniversitesi kılavuzuna göre kaynak gösterimi

Kılavuzun esas aldığı atıf sistemi: APA (danışman onayıyla klasik dipnot; atıfta yazar soyadı ya da numara seçeneği). Aşağıdaki kurallar ve örnekler doğrudan kılavuzdan alınmıştır; genel bir stil rehberinden değil, bu üniversitenin istediği biçimden hareket eder.

Kılavuzdan: “Tezde kaynak gösterme yöntemi olarak APA yöntemi kullanılmalıdır. Danışmanın onayı doğrultusunda klasik dipnot yöntemi de tercih edilebilir.”

Metin içinde atıf

• Parantez içinde yazar soyadı ve yıl verilir; doğrudan alıntılarda "s." ile sayfa numarası eklenir. Örnek: (Souri, 2018, s. 84)
• İki yazarlı çalışmalarda her zaman iki soyadı da "ve" ile yazılır. Örnek: (Souri ve Kariptaş, 2022)
• Üç-beş yazarlı çalışmalarda ilk atıfta tüm soyadları, sonrakilerde ilk yazar ve "vd." (İngilizce yazımda "et. al.") verilir; altı ve üzeri yazarda baştan "vd." kullanılır. Örnek: (Souri vd., 2024)
• İkincil kaynaktan alıntıda "akt." kullanılır ve kaynakçaya yalnızca aktaran kaynak yazılır. Örnek: Bacanlı’nın (1992) (akt. Souri, 2010) çalışmasında
• Kurum kısaltmaları ilk atıfta açılımıyla köşeli parantezde, sonraki atıflarda yalnızca kısaltma olarak verilir. Örnek: (Milli Eğitim Bakanlığı [MEB], 2009)
• Numara ile atıf seçilirse kaynaklar köşeli parantezde, veriliş sırasına göre [1]'den başlayarak numaralanır. Örnek: [1,5-9]

Kaynakçada tür bazında örnekler

Kılavuzda yer alan örnek künyeler (italik gibi yazı biçimleri PDF’teki gösterime göre uygulanmalıdır):

Kaynakça sıralama düzeni

• Kaynakçada her kaynak ya soyadına göre alfabetik ya da metindeki veriliş sırasına göre numaralı listelenir.
• Kaynaklar sol kenardan başlar ve aralarında 1 satır boşluk bırakılır.
• Metin içinde çoklu atıflarda kaynaklar tarih sırasına, aynı tarihliler isme göre alfabetik sıralanır.

Bu kılavuza göre sık yapılan atıf hataları

1. Tezin bir bölümünde yazar soyadıyla, başka bölümünde numarayla atıf yapmak. — İki seçenekten birini seçip tezin başından sonuna uygulayın.
   Kılavuzdaki hüküm: “Bu iki atıf seçeneğinden, sadece biri seçilip, tezin başından sonuna kadar uygulanmalıdır.”
2. Ulaşılamayan birincil kaynağı da kaynakçaya eklemek. — Kaynakçaya yalnızca aktaran kaynağı yazın.
   Kılavuzdaki hüküm: “Kaynakçada gösterirken ise sadece “aktaran” kaynakça listesinde verilir.”
3. Yazar adına gelen eki yıla göre uydurmak, ör. "Souri (2014)'a göre". — Eki yazar soyadına göre getirin: "Souri (2014)'e göre".
   Kılavuzdaki hüküm: “Atıflara değinmede, yayın tarihine göre değil yazar soyadına göre yazım yaklaşımı benimsenmelidir.”
4. Kırk kelimeyi aşan alıntıyı tırnak içinde metne gömmek. — Uzun alıntıyı tırnaksız, soldan 1,27 cm içeride ve 10 punto verin.
   Kılavuzdaki hüküm: “Kırk kelimeden fazla olan uzun alıntılar, tırnak içerisinde gösterilmezler.”

Pratik notlar

Yazar-tarih sisteminde metin içindeki gönderme, okuru kaynakçaya yönlendiren kısa bir işarettir: soyadı ve yıl, gerektiğinde sayfa. Tam künye yalnızca kaynakçada yer alır; alfabetik düzen de okurun göndermeyi künyeyle hızla eşleştirmesini sağlar. Bu yüzden en kritik denetim, metindeki her göndermenin kaynakçada birebir karşılığının bulunması ve yılların uyuşmasıdır.

Zotero, Mendeley ya da EndNote gibi bir kaynak yönetim programı kullanıyorsanız, stil listesinden kılavuzunuza uyan stili seçin. Ancak hazır stiller kuruma özgü farklılıkları (yazar sayısı eşiği, “vd.”/“ve ark.” tercihi, noktalama) her zaman karşılamaz; programın ürettiği kaynakçayı yukarıdaki kılavuz örnekleriyle mutlaka karşılaştırın.

Bu kılavuzun atıf kurallarıyla ilgili ayrıntılı rehberlerimiz: ikincil kaynak gösterme: “aktaran” nasıl yazılır ve dipnotlu atıf nasıl yapılır.

Sık sorulan sorular

Resmî kaynak: Haliç Üniversitesi — Enstitüler. Kendi enstitünüz farklıysa üniversitenin resmî sitesinden ilgili enstitüye ulaşabilirsiniz. Buradaki belgeler kolay erişim için derlenmiştir; bağlayıcı olan, enstitünün yayımladığı güncel kılavuzdur. Bir düzeltme ya da güncelleme için bize bildirin.

Son kontrol: Eylül 2026.